Ang mga masasaya kong araw sa Dr. Juan A. Pastor Memorial National High School ay bilang estudyante isang napakalaking regalo ang magkaroon ng mga kaibigan. Mga kaibigan na aking nakasamasa lahat ng mga kalokohan, kagipitan, at kasiyahan. Marami man kaming pagsubok na kinaharap ay nagawa namin itong harapin. Napakarami kong bagay na natutunan at na diskubre, mga kakayahan na di ko akalain namero nako. Nariyan ang ilang beses na kumatawan ako bilang taga-represinta ng amig paaralan sa isang larangan at syempre madalas naman kaming nagwawagi.
Pagtungtong ko ng senior high school ay mas marami pa akong kinaharap na mga pagsubok, panibago na naming mga kakaklase kaibigan at kapaligiran. Malaki at malayo ang pagkakaiba ng junior high school sa senior high school. Sa una mahirap sapagkat di ako pamilyar sa ganung patakaran sa mga pinagaaralan at sa mga bagay bagay doon. Dito mas lalo kong nahubog ang aking sarili, naturuan koangakingsarilina mag isipbilangisang matured natao. Nagkaroonako ng mgaresponsibilidadbilang class president simula grade11 hanggang grade12.
Dito mas lalokongnalamanangakingkakahayanpag dating sap ag tulong at pagdisiplinasaakingmgakapwaestudyante.
Muli hanggang sa ngayon ay patuloy kong napanatili ang aking mga kaibigan na maiituring kong aking mga pamilya at ngayon na nalalapit na at bilang nalang ang aming mgaarawbago kami tuluyangmagtapossapaaralangito, ay baon naming angmgamasasayangaral at ala-ala namagpapatibay pa at magpapakilalasaaminbilangisangmagaaralnapastorian! Sa hulikasama naming at nagingparte na a ng paaralangito ng amingbuhay. Tilaangbuhay ay isang along naglalayagsakaragatan. Mapanganib, ngunitgayanamin ay malakas,kamangha-mangha at lagingpagkatapos ng alon ay may pag- asa.
- Morfe, Raniel
Memories 